Συνέντευξη : Γιάννης Ζουγανέλης
Συνέντευξη στον Μάκη Μοσχοβούδη
Φωτό Παναγιώτης Ρέτσος
«Δεν υπάρχει τέχνη που να μην είναι πολιτική.
Μπορώ να στρατευτώ για να αλλάξουμε το χρώμα της κοινωνίας»
Με τον Γιάννη συναντηθήκαμε μία ώρα πριν την προγραμματισμένη συναυλία του στο 1ο Λύκειο Χαϊδαρίου, ύστερα από πρόσκληση του Δημάρχου της πόλης Δημήτρη Μαραβέλια με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Δύο καρέκλες και ένα τραπέζι του πινγκ-πονγκ στο μικρό γυμναστήριο του σχολείου συνθέτουν το λιτό ντεκόρ, ενώ παραδίπλα κάποιοι πιτσιρικάδες επιδίδονται με δεξιοτεχνία στο συγκεκριμένο άθλημα.
Αφού κατάφερα να τον αποσπάσω από τους νεαρούς θαυμαστές του που ζητούσαν επίμονα να φωτογραφηθούν μαζί του, κάτι που ο Γιάννης το αποδεχόταν με χαρά, ξεκίνησε η συζήτηση μας.
Άνετος, εξαιρετικά επικοινωνιακός, ταυτόχρονα λιτός, με καθαρό βλέμμα, ο Γιάννης Ζουγανέλης σίγουρα δεν είναι δήθεν.
Είναι ένας αληθινός καλλιτέχνης που πιστεύει ότι η τέχνη συμβάλλει στην ανάπτυξη και την εξέλιξη της ζωής.
Στο ερώτημά μας τι είναι για εκείνον τέχνη απαντά:
« Για μένα τέχνη είναι αυτό που δεν προσβάλλει την ζωή και συμβάλλει στην ανάπτυξη και την εξέλιξή της.
Βοηθάει τους ανθρώπους να μείνουν στην διαδικασία του ονείρου»
Ξεχωριστή σημασία αποδίδει ο Γιάννης Ζουγανέλης στην σχέση τέχνης και ονείρου.
«Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν όνειρα, που δεν έχουν χαρά και αγάπη ξεφεύγουν από την ανθρώπινη υπόστασή τους. Η ζωή είναι το παν. Η τέχνη βοηθάει την αλλαγή της ζωής και την διαδικασία του ονείρου»
- Ερώτηση: Γιάννη, ποια είναι η σχέση τέχνης και πολιτικής;
«Δεν υπάρχει τέχνη που να μην είναι πολιτική.
Δεν πιστεύω στην τέχνη που κάνει τους ανθρώπους απλά να αντιδρούν.
Πιστεύω ότι η τέχνη ενισχύει την αντίληψη, την αισθητική, βοηθάει την καθημερινότητα.
Η τέχνη είναι πολιτική. Πιστεύω στην τέχνη που συμβάλλει στην επικοινωνία του ανθρώπου, στην έλλειψη ατομικισμού, που βοηθάει στην αλληλεγγύη του ανθρώπου, στην τέχνη που μιλάει στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, όχι σαν την πολιτική που θέλει τους ανθρώπους μάζα.
Γι’ αυτό δεν πιστεύω σ’ αυτό που λένε μαζικό κίνημα, μαζικά μέσα συγκοινωνίας, μαζικά μέσα ενημέρωσης.
Η τέχνη απευθύνεται βέβαια στους ανθρώπους, αλλά και στον καθένα ξεχωριστά.
Εκεί νομίζω βρίσκεται μια διαφορά. Η μόδα για παράδειγμα, θέλει τους άλλους μαζικούς για να βγουν στην διαδικασία των αγορών.
Για αυτό λέμε ότι αυτός είναι μοντέρνος, εννοούμε ότι ντύνεται μέσα στην μόδα, στο lifestyle, δηλ. ότι πιο ξεφτίλα μπορεί να υπάρξει για να προχωρήσει η ζωή.
Ούτως ή άλλως η τέχνη είναι πολιτική. Το τραγούδι είναι πολιτικό και εξαρτάται από την στάση του καλλιτέχνη απέναντι στους αποδέκτες του.»
- Ερώτηση: Η τέχνη διαθέτει την δική της δύναμη και ασκεί επιρροή στην κοινωνία. Με την δύναμη της μπορεί να αλλάξει τον κόσμο;
«Βέβαια μπορεί να αλλάξει. Αρκεί να το θέλουμε όλοι, αρκεί να μπούμε στην διαδικασία της συνένωσης των ανθρώπων, με την διαφορετικότητα του ο καθένας και να φύγουμε από τις έννοιες μάζα, μαζικοποίηση.
Η τέχνη σε βάζει στην διαδικασία της γνωστικότητας, να ψάξεις την ζωή.
Γιατί και η στρατευμένη τέχνη μου αρέσει, όχι εκείνη των κομμάτων, αλλά όπως για παράδειγμα του κινήματος του σουρεαλισμού. Μόνο αυτή την στρατευμένη τέχνη δέχομαι. Μπορώ να στρατευτώ για να αλλάξουμε το χρώμα της κοινωνίας»
- Ερώτηση: Τραγουδιστής , τραγουδοποιός, μουσικός, ηθοποιός. Κάνεις πολλά πράγματα μαζί. Μου δίνεις την αίσθηση ότι κάνεις έναν αγώνα δρόμου. Θέλεις να προλάβεις κάτι;
«Ναι, μ’ έχεις καταλάβει. Και καταρχήν πρέπει να σου πω ότι έχω αγωνιστεί στην ζωή μου.
Είμαι του ευ αγωνίζεσθαι. Πιστεύω ότι κάποιος για να γίνει πρωταγωνιστής πρέπει να γίνει πρώτα αγωνιστής.
Έχω μια αγωνία να επικοινωνήσω με τους ανθρώπους. Αυτό θέλω να προλάβω, την σωστή επικοινωνία. Θέλω τον άλλον να τον κάνω, αν είναι δυνατόν, να σκεφτεί και να γελάσει. Κυρίως προσφέρομαι ως εμψυχωτής απέναντι στην διαδικασία του ζωντανού θεάματος.
Θέλω να επικοινωνώ σωστά με τους ανθρώπους, ειδικά με τα παιδιά, ειδικά με τους νέους. Και όταν λέω νέους, ξεχωρίζω παιδιά και νέους διότι υπάρχουν νεανικές συνειδήσεις σε μεγάλης ηλικίας ανθρώπους»
- Ερώτηση: Γνωρίζουμε ότι μάχεσαι εναντίον του κοινωνικού ρατσισμού.
Θέλω το σχόλιο σου.
«Αγωνίζομαι με πολλούς ακόμα καλλιτέχνες, διανοούμενους, απλούς ανθρώπους, ανθρώπους με αναπηρία να αποκτήσουμε την ισότητα από την κοινωνία η οποία δεν έχει καταφέρει ακόμα να εφαρμόσει τα δικαιώματα που έχουν θεσμοθετηθεί για τα άτομα με αναπηρία.
Εγώ είμαι γόνος κωφαλάλων. Έχω ζήσει, έχω βιώσει τι σημαίνει κοινωνικός ρατσισμός μέσα από την οικογένεια. Από τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν οι γονείς μου, ακόμα και από το άμεσο περιβάλλον.
Κάνουμε διάφορα πράγματα, όπως η δημιουργία φίλμς όπου φαίνεται μέσα ο τρόπος που αντιμετωπίζει η κοινωνία το θέμα των αναπήρων, ειδικά η δική μας κοινωνία, χωρίς να θέλω να μεμφθώ τους συνέλληνες ,τους συμπατριώτες μου. Αγαπώ την Ελλάδα, αλλά δεν έχουμε πολιτισμό. Ότι κάνουμε, το κάνουμε για τα μάτια, για το φαίνεσθαι.»
- Ερώτηση: Τι κάνεις αυτή την περίοδο; Τι καινούργιο ετοιμάζεις;
«Τώρα είμαι με τον Βασίλη Παπακωνστατίνου, τον Θηβαίο, τον Σάκη Μπουλά, τον Καλλιβάτση και με την συμμετοχή νέων παιδιών προσπαθούμε να συστήσουμε ένα καινούργιο πρόγραμμα, με νέα τραγούδια και με κάποια παλιά, ένα πρόγραμμα που ισορροπεί ανάμεσα στην μουσική, στο τραγούδι, στα θεατρικά δρώμενα που αφορούν την μουσική σκηνή.
Στην τηλεόραση φέτος έκτος από την σειρά που παίζω «Φίλα τον βάτραχό σου»,
ετοιμάζω μια σατυρική εκπομπή, της αθωότητας, γιατί όλοι αυτοί που βλέπετε στην τηλεόραση και κάνουν σάτυρα, άλλοι είναι εκδότες, άλλοι έχουν μπεί σε μία διαδικασία όπου πωλείται η ηθική, χωρίς να εξετάζουν τον εαυτό τους, ποιοι είναι αυτοί που τα λένε.
Ακόμα έχω ετοιμάσει έναν δίσκο που θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες»
- Ερώτηση: Έχεις μία ιδιαίτερη σχέση με τους νέους. Επικοινωνείς μαζί τους. Ένα μήνυμα που τους στέλνεις;
«Πιστεύω πάρα πολύ στους νέους. Πιστεύω ότι είμαστε υπεύθυνοι απέναντι σε όλα τα παιδιά και πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με πολύ στοργή και αγάπη.
Οι αντιπαραθέσεις του στιλ, είμαι μεγαλύτερος και σε κηδεμονεύω δεν με εκφράζουν καθόλου. Τα παιδιά πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με απόλυτη ισότητα.
Τους εύχομαι να μπουν στην διαδικασία της γνώσης και να μην πιαστούν κορόιδα.
Να μην αυτοχρίζοναι πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας. Να είναι φιλομαθείς, γιατί μόνο με την γνώση μπορεί να προχωρήσει η ζωή. Να αναλαμβάνουν από νωρίς πρωτοβουλίες. Και μία συμβουλή που μπορώ να πω, είναι μακριά από την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Να αγαπάνε την Πατρίδα και να την κάνουνε καλύτερη.
